Մուրացանի այս վեպը պատմում է 1876 թվականի մայիսին Կասպիս ծովի ափին գտնվող մի քաղաքում սկիզբ առած իրադարձությունների մասին։ Ստեղծագործության կենտրոնում երիտասարդ հերոսի և գեղեցկուհի Մարգարիտայի հանկարծակի բռնկված սերն է, որն ընդհարվում է դավանաբանական անջրպետների և ազգային ինքնության բարդ խնդիրների հետ։ Հեղինակը վարպետորեն ներկայացնում է հայ առաքելական և հայ կաթոլիկ համայնքների միջև եղած հակասությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են կրոնական տարբերություններն ու «լուսավորյալ» հասարակության նոր բարքերը դառնում պատնեշ նույն ազգի զավակների միջև։