XIX դարի վերջին Եվրոպայով ընթացող գնացքում ուղևորների զրույցը վերածվում է անսովոր մարդկային պատմության բացահայտման։ Ռուս ազնվական կինը և նրան ուղեկցող տղամարդը կապված են անցյալի մի դեպքով, երբ պատահական հանդիպումը, երախտագիտությունն ու բարոյական պարտքի զգացումը փոխել են նրանց ճակատագրերը։ Պատմության կենտրոնում նվիրվածությունը, անձնական ընտրությունն ու մարդկանց միջև երբեմն անբացատրելի թվացող կապն են։

Կորսիկա, XIX դարի վերջ։ Աժաքսիո փոքր քաղաքում դատավորը ծանոթանում է մեկուսացած անգլիացի սըր Ջոն Ռոուելի հետ, որի անցյալը շրջապատված է անհանգստացնող լուրերով։ Նրա տանը պահվում է արտասովոր ու սարսափազդու ավար՝ պատին շղթայված, չորացած մարդկային ձեռք։ Պատմությունը բացահայտում է բանականության ու սնահավատության, վախի ու հանցագործության անորոշ սահմանը՝ ընթերցողին թողնելով մի դժվար բացատրելի առեղծվածի առաջ։

Ֆրանսիա, XIX դարի վերջ։ Պատմության կենտրոնում ատաղձագործ Ժորժ Լուիի դատավարությունն է․ նրան մեղադրում են տարեց ամուսնական զույգի սպանության մեջ։ Նրա խոստովանությունը բացահայտում է տարիներով թաքցված ընտանեկան գաղտնիք և առաջադրում ծնողական պատասխանատվության, ծագման, սոցիալական անհավասարության ու այն մարդկանց դատելու իրավունքի հարցերը, որոնք ժամանակին հրաժարվել են սեփական երեխայից։ Հերոսի անձնական ողբերգությունը բախվում է օրենքի և հասարակական բարոյականության սառը պահանջներին։

XIX դարի վերջի ֆրանսիական գյուղում Մելինայի ընտանիքը պատրաստվում է նրա մանկան կնունքին։ Արարողությանը մասնակցում են հարազատները, կնքահայրն ու կնքամայրը, ինչպես նաև երիտասարդ քահանա Ժանը, որն առաջին անգամ այդքան մոտ է հայտնվում նորածնին։ Գյուղական սովորական ծեսը առիթ է դառնում խորհելու ազգակցության, կյանքի շարունակության, մարդկային քնքշության և հոգևոր ծառայության խստության տակ թաքնված զգացմունքների մասին։