1920-ական թվականների հայկական լեռնային գյուղում, խորհրդային նոր կարգերի ձևավորման շրջանում, խաչվում են այրի Գյուլբահարի, գյուղի քահանա Տեր Մարուքի և համայնքի բնակիչների ճակատագրերը։ Ավանդական կենսակերպի և նոր հասարակական պատկերացումների բախման ֆոնին արծարծվում են բարոյականության, հասարակական կարծիքի, հեղինակության և գյուղական կնոջ դիրքի հարցերը։ Ստեղծագործությունը ներկայացնում է գյուղական կյանքի մթնոլորտն ու մարդկանց փոխհարաբերությունները։