20-րդ դարի սկզբի Հայաստանը ապրում է ազգային աղետի և հեղափոխական ցնցումների ժամանակաշրջան։ Երիտասարդ Եղիշե Չարենցը փորձում է հասկանալ իր ժողովրդի ճակատագիրը, պատմական պարտությունները, ներքին հակասություններն ու գոյատևելու ուժը։ Գրիգոր Նարեկացու հետ երևակայական զրույցում հանդիպում են անցյալն ու ներկան, հավատն ու կասկածը, զոհաբերությունն ու ապրելու ձգտումը։ Պատումը խորհում է ազգային հիշողության, պատասխանատվության և ապագայի հնարավորության մասին։