Վրթանես Փափազյանի «Գրի՛ր, արյունո՛վ գրիր…» պատմվածքը սոցիալ-քաղաքական արձակի կարևոր նմուշ է, որտեղ բացահայտվում է գյուղացիական կյանքի ծանր իրականությունը և կեղեքումների ողբերգական հետևանքները։ Գործը ընդգծում է գրողի կոչը՝ գրելու ոչ թե թանաքով, այլ ժողովրդի տառապանքի ու արյան միջոցով՝ որպես հասարակական զարթոնքի միջոց։