Քսաներորդ դարի սկզբի հայկական լեռնային գյուղում աղքատությունը ծնողներին կանգնեցնում է ծանր ընտրության առաջ։ Երեմի և Սանամի ընտանիքի շուրջ ուրվագծվում է գյուղական կյանքի պատկերը՝ իր նյութական կարիքներով, հարևանների հայացքով ու անորոշ ապագայով։ Սաթոյի ճակատագիրը դառնում է ծնողական սիրո, խղճի և բարեկեցության գայթակղության բախման կենտրոնը։ Սանամի ապրումների միջոցով բացահայտվում է մոր և երեխայի կապի ուժը, ինչպես նաև այն ցավը, որ ծնվում է աղքատության ու դժվար որոշումների պայմաններում։