Քսաներորդ դարասկզբի քաղաքային միջավայրում բանկի համեստ ծառայող Պրոպոսը փորձում է իր կյանքը պաշտպանել հիվանդություններից, վարակից ու ամեն հնարավոր վտանգից։ Նրա առօրյան հագեցած է զգուշության կանոններով, որոնք աստիճանաբար վերածվում են մշտական վախի։ Երբ մարմնի վրա աննշան փոփոխություն է նկատում, անհանգստությունն ավելի է խորանում, իսկ բժշկական գրքերն ու շրջապատի խոսքերը սնում են նրա կասկածները։ Պատմության կենտրոնում մարդու հոգեբանական խոցելիությունն է, սեփական մտքերի ազդեցությունը և այն սահմանը, որտեղ զգուշությունը դառնում է կործանարար ինքնախաբեություն։