Մուրացանի այս պատմվածքը պատկերում է 19-րդ դարավերջի Թիֆլիսի արհեստավորական միջավայրը (Հավլաբար, Վերայի այգիներ): Հեղինակը նկարագրում է հայ երիտասարդների կենցաղն ու սովորույթները, որտեղ պատվախնդրությունն ու հարբեցողությունը հաճախ հանգեցնում են անիմաստ թշնամանքի: Ստեղծագործության հիմնական թեման ներողամտությունն ու գեղեցկության կախարդական ուժն է, որն ի զորու է փոխել մարդու բնավորությունը և հաշտեցնել անգամ ամենաոխերիմ հակառակորդներին: