Անդրկովկաս, XIX դարի վերջ։ Աղքատ քաղաքային թաղամասում Կարապետի ու Շուշանի ընտանիքն ապրում է խոնավ ու ցուրտ խրճիթում, որտեղ ամեն օրը պայքար է հացի, ջերմության և երեխաներին պահելու համար։ Ծանր կենցաղի ֆոնին բացվում են մայրության, մարդկային արժանապատվության, աղքատության ու հուսահատության թեմաները։ Կենտրոնում Շուշանն ու նրա երեխաներն են, որոնց առօրյան ցույց է տալիս, թե ինչպես է մշտական կարիքը փոխում մարդկանց հարաբերություններն ու կյանքի զգացումը։