Ալֆոնս Դոդեի «Ջեկը» ազդեցիկ վեպ է, որն ունի քննադատական ռեալիզմի տարրեր և դաստիարակչական բնույթ: Այն պատմում է Ջեկի՝ մի որբ տղայի կյանքը, որը դիմագրավում է աղքատությանը, ինչպես նաև 19-րդ դարի Ֆրանսիայում տիրապետող կարծրատիպային մտածողության հետևանքներին: Ջեկի հասունացման պատմությունը ծավալվում է փորձությունների, հաղթանակների և հիասթափությունների միջոցով: Հուզիչ արձակի և տպավորիչ կերպարների միջոցով Դոդեն ուսումնասիրում է դասակարգային անհավասարության, սոցիալական անարդարության և դժբախտությունների դեմ մարդկային ոգու տոկունության թեմաները: