Նար-Դոսի «Զազունյան» վեպը հայ հոգեբանական ռեալիզմի գլուխգործոցներից է, որի գործողությունները ծավալվում են 19-րդ դարի վերջի Թիֆլիսում։ Հեղինակը նրբանկատորեն վերլուծում է մարդկային հոգու տատանումները, երբ բարոյական պարտքն ու ընտանեկան սրբությունը բախվում են անսպասելի սիրուն։ Վեպը բացահայտում է հերոսների ներքին աշխարհը՝ փնտրելով երջանկության և պատվի բարդ սահմանները։