«Երվանդ Օտյան» հուշագրության մեջ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն ռեալիստական ոճով վերակերտում է 1919թ. հետպատերազմյան Կոստանդնուպոլսի մթնոլորտը։ Հեղինակը ներկայացնում է մեծ երգիծաբան Երվանդ Օտյանի հոգեբանական դիմանկարը՝ անդրադառնալով աքսորի հետքերին, գրական հայացքներին և հասարակական երևույթների հանդեպ նրա սուր հումորին ու մարդասիրությանը: