«Սերմնացանը» այլաբանություն է, որտեղ պատմողը զրուցում է մի հողագործի հետ «գայլերի» (շահագործողների) և «ոչխարների» (աշխատավորների) մասին։ Ի պատասխան՝ սերմնացանը պատմում է Հարութի մասին, որը, հուսահատված լինելով իր խղճուկ վիճակից, գործարքի մեջ է մտնում սատանայի հետ։ Որպեսզի հարստանա՝ տրորելով իր հացը, թքելով սերմացուի տոպրակի մեջ և պղծելով հողը, Հարութը ֆիզիկապես այլանդակվում է (կաղանում, կուրանում, հիվանդանում), բայց ստանում է ուրիշներին կործանելու և նրանց ունեցվածքը խլելու անհագ ծարավ՝ այդպիսով ոչխարից վերածվելով գայլի։