Քսաներորդ դարի սկզբի գավառական հայկական ուսումնարանում աշակերտների կյանքն անցնում է խիստ կանոնների և հսկողության ներքո։ Խոհարար Կարապետը՝ «Ջերմաչափ» մականունով, իր տարօրինակություններով ու «կարգ ու կանոնի» պահանջով դառնում է գիշերօթիկների դժգոհության պատճառը։ Աբելյանի ու ընկերների վերաբերմունքն ընդգծում է պատանեկան ընդվզումը, մեծերի իշխանությունն ու արդարության մասին տարբեր պատկերացումները։ Տարիներ անց պատմողը վերադառնում է դպրոցական հիշողություններին և փորձում հասկանալ խիստ, միայնակ ծերունուն։