Գյուղական Հայաստանի՝ XX դարի սկզբի միջավայրում երիտասարդ ծառա Խեչանը պատմում է մի դեպք, որից հետո իր հանգիստ ծառայությունը վերածվում է անհանգստության ու կասկածների։ Տանտիրոջ բացակայության ժամանակ նրա կինը մտերմիկ խոսքերով ու կատակներով փորձում է պարզել՝ որքան հեռու կհասնի Խեչանի հնազանդությունը։ Պատմողի միամիտ, երբեմն զավեշտական հայացքի ներքո բացվում են տան ներսում թաքնված լարվածությունը, գյուղական ասեկոսեներն ու աղքատ ծառայի անպաշտպան վիճակը՝ տիրոջ մահվան գործով քննության ժամանակ։