19-րդ դարի Նոր Նախիջևանում տարեց Մկըր-աղայի զրույցը հարևան Մոլթան Ղազարոսի ընտանիքի մասին բացում է քաղաքի առօրյան ու մարդկանց հարաբերությունները։ Նրա հիշողություններում միահյուսվում են հին սովորույթների հանդեպ կարոտը, բակերի ու պարտեզների անհետացումը, հարևանության թուլացումը և Կատարի ճակատագիրը։ Պատմությունը ներկայացնում է մի համայնք, որտեղ բարությունն ու հոգատարությունը բախվում են նախանձին, բամբասանքին և փոփոխվող ժամանակների բերած օտարացմանը։