20-րդ դարի սկզբի Անդրկովկասում՝ հիմնականում Թիֆլիսում, հասարակական ու քաղաքական բարդ իրադարձությունների ֆոնին ծավալվում է Ավգուստին Լուսինյանի և Վիկտորյա Մելիքյանի պատմությունը։ Եվրոպայում կրթություն ստացած երիտասարդ մտավորականը վերադառնում է հայկական միջավայր և բախվում այնտեղ տիրող հակասություններին, նախապաշարմունքներին ու գաղափարական պայքարին։ Ստեղծագործությունը շոշափում է սիրո, հայրենիքի, ինքնության, հասարակական պատասխանատվության և մարդու՝ սեփական միջավայրում օտար զգալու թեմաները։