Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Խրիմյան Հայրիկ» հուշագրությունը պատկերում է 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի Թիֆլիսի և Էջմիածնի պատմական միջավայրը: Հեղինակը ներկայացնում է Մկրտիչ Ա Վանեցու բացառիկ կերպարը՝ շեշտադրելով նրա հումորը, ազատամտությունն ու բանաստեղծական հոգին: Սա մեծ մարդու և հոգևոր առաջնորդի հոգեբանական դիմանկարն է պատմական բեկումնային ժամանակաշրջանում: